جک ترکی
ترکه داشته تو دریا غرق می شده
هر بار که می رفته پایین آب می خورده
میومده بالا ، می گفته : سلام بر حسین
جک ترکی
به ترکه می گن : می دونی امام حسین کجا خاک شده؟
می گه: نه .
می گن: کربلا .
می گه: ای
خوشا به سعادتش!!!
دستورالعملى از مرحوم مجلسى
عالم بزرگ و عارف ربانى ملا محمد تقى مجلسى رضوان الله تعالى
علیه مى نویسد: آنچه این بنده از دوران ریاضت و خودسازى دریافته ام ، مربوط است به
زمانى كه به مطالعه تفسیر اشتغال داشتم . شبى در بین خواب و بیدارى حضرت محمد صلى
الله علیه و آله را مشاهده كردم ، با خود گفتم : شایسته است در كمالات و اخلاق آن
حضرت خوب دقت كنم .هر چه بیشتر دقت كردم عظمت و نورانیت آن جناب گسترده تر مى شد،
به طورى كه نورش همه جا را فرا گرفت . در این هنگام بیدار شدم ، به من الهام شد كه
خلق رسول خدا قرآن مى باشد، باید در قرآن بیندیشم . پس هر چه بیشتر در آیه اى دقت
مى كردم ، حقایق بیشترى نصیبم مى شد، تا اینكه یكدفعه حقایق و معارف فراوانى بر
قلبم فرود آمد. پس در هر آیه اى كه تدبر مى كردم چنین موهبتى بر من عطا مى شد.
البته تصدیق این مطلب براى كسى كه به چنین توفیقى دست نیافته دشوار بلكه عادتا غیر
ممكن است ، ولیكن مقصود من راهنمایى و ارشاد برادران فى الله مى باشد.
دستور
ریاضت و خود سازى عبارت از این است كه : سخنان بى فایده بلكه از غیر ذكر خدا
خوددارى كند. استفاده از ماكولات و مشروبات و لباسهاى لذتبخش و منكوحات و منازل
زیبا و راحت را ترك كند. از معاشرت با غیر اولیاى خدا دورى جوید. از خواب زیاد
اجتناب نماید و ذكر خدا را با مراقبت كامل ادامه دهد. اولیاى خدا، تداوم بر ذكر
( یا حى یا قیوم !
یا من لا اله الا انت ) را تجربه
كرده و نتیجه گرفته اند. مننیز همین ذكر را تجربه نمودم ، ولیكن ذكر من غالبا (یا الله ) است ، با خارج ساختن غیر خدا از قلب و با توجه كامل به جناب
خداى متعال .
البته آنچه بسیار مهم است ذكر خدا با مراقبت كامل مى باشد، و سایر
امور به پاى ذكر نمى رسد. اگر این عمل تا مدت چهل شبانه روز ادامه یابد، درهایى از
انوار حكمت و معرفت و محبت بر سالك گشوده مى شود آن گاه به مقام فناء فى الله و
بقاء الله ترقى مى كند.
دستورالعملى از شهید اول
بسم الله الرحمن الرحیم
بر تو باد به تقواى الهى ، در پنهان
و میان جمع ! خوبى را براى همه آفریدگان بخواه ، گرچه به تو بدى روا داشته
باشند.
در برابر آزار دیگران ، بردبارى ورز. اگر به تو اهانت شد، یا ناسزا شنیدى
، در پاسخ ، سخنى ناروا مگو.
هنگامى شعله ور شدن خشم ، از كلام ناپسند بپرهیز،
از جایت بلند شو، در مكان دیگر بنشین و خود را به كارى دیگر مشغول كن تا خشمت فرو
نشیند.
مدام در فكر بهسازى آخرت و سعادت دنیا باش .
در همه حال . به خدا توكل
كن و در همهمهات به او اطمینان (داشته باش ). بر تو باد پاسدارى و شكر گذارى كسى كه
به تو خوبى مى كن و تو را نعمت مى دهد.
از قهقهه و خنده بپرهیز، زیرا غفلت آرد و
دل را بمیراند.
به هر كارى مشغولى ، نماز اول وقت را ترك مكن . اگر - معاذالله -
نمازت قضا شد، در اولین فرصت جبران كن .
در هر حال و مكان ، دانش آموز باش .
پرگو مباش . بیشتر به شنیدن علاقه مند
باش تا گفتن . با استادت مشاجره مكن و
گفته هاى او را بر مگردان . آنچه را فراگیرى در شب مرور كن .
با قرآن مانوس باش
. وردى از قرآن را براى خودت برگزین . اگر مى توانى ، قرآن را حفظ كن و اگر ممكن
نیست ، هر چند آیه اى كه در توانت هست ، از بركن .
كوشش كن امروزت بهتر از
دیروزت باشد، و تلاش كن در هر روزى - گرچه اندك - تكامل پیدا كنى .
مبادا به
گفته سخن چینان گوش فرا دارى ، زیرا بدبختى بى شمار به دنبال آرد و تاثیر شومى بر
نفس مى گذارد.
در زیارت مشاهده مشرفه یا خواندن زیارت آنها، از راه دور غفلت مكن
.
به هنگام تعلیم و نشر دانش ، از پرگویى بپرهیز. غیر علمى و بدون مستند سخن
مگو. تنها ناقل سخن دیگران مباش ، خودت نسبت به مطالب و مسایل صاحب نظر شو.
در هر
روز، بیست و پنج مرتبه ( اللهم اغفر للمومنین و المومنات و المسلمین و السلمات ) را بخوان و در این دعا، ثواب و مزدى بسیار
است .
پس از نماز عصر، هفتاد و هفت مرتبه ذكر استغفار را بخوان . نیز سوره قدر و
توحید را بسیار قرائت كن .

